dinsdag 18 maart 2014

De geconditioneerde hondenkenner

Waar komen gedragsproblemen bij de hond vandaan? Hoe is het mogelijk dat we nog steeds onze honden niet kunnen opvoeden? Alles wat we dienen te weten, de manier waarop we met een hond dienen om te gaan, het staat in hónderden boeken en op het internet beschreven. Tegelijkertijd worden we overspoeld met televisieprogramma's waar specialisten laten zien hoe het moet. En toch... en toch slagen we er in het fout te laten lopen.

Ik spendeer het merendeel van mijn tijd aan het begeleiden van mensen die een hond hebben met agressie naar andere honden. Waarschijnlijk denk je nu al: "Ze hadden hem maar beter moeten socialiseren". Al te snel staan we klaar met ons oordeel en geven we de schuld aan de geleider die zijn hond niet goed heeft opgevoed.

Mag ik eens een feit met je delen? Op enkele uitzonderingen na hebben alle honden die agressief zijn naar andere honden een puppyklas bijgewoond om te socialiseren...

Zijn het eigenlijk onze honden die met andere honden willen spelen? Zijn het onze honden die door vreemde mensen aangeraakt willen worden? En wie wil in feite graag gaan wandelen in de stad?

Ben je ooit al in landen geweest waar straathonden leven? Leven de honden er in roedels, in kleine groepjes of alleen? Heb je ooit gezien dat honden, behorende tot een verschillende sociale groep, contact met elkaar maken? Ik heb het gevoel dat honden elkaars persoonlijke ruimte respecteren. Ze lijken echt specialisten in het vermijden van conflicten: door het territorium van de ander te respecteren, kunnen conflicten worden vermeden. Dat is trouwens ook de basisregel van communicatie tussen ménsen, maar voor honden blijken – in mensenogen - vaak andere regels te gelden.

Zou het kunnen dat iedereen, ik incluis, anderen gaan napraten zijn? Is dat de valkuil waar we allemaal ingetuimeld zijn? Werden wij op onze beurt geconditioneerd en zijn we gestopt met luisteren naar onszelf? Hebben we ons de weg laten wijzen door anderen, die zich op hun beurt de weg hebben laten wijzen door nog anderen? Is onze waarheid gebaseerd op denkpatronen van anderen en niet op wat er in werkelijkheid is?

Wijlen Jan Hoet bracht de mensen dichter bij de kunst en leerde hen 'kijken' naar de mooie dingen. Zou het kunnen dat wij dat vergeten zijn? Kijken wij nog wel naar onze honden? Staan wij nog open voor wat zij ons te vertellen hebben?

Hier moeten we opnieuw extra aandacht aan schenken! Door voortdurend nieuwe theorieën en zo-moet-het-kadertjes te verkondigen, lopen we het risico dat we de problemen niet oplossen, maar er integendeel extra creëren.

Geert De Bolster