vrijdag 19 december 2014

Omgaan met angst bij de hond

Angst hoort bij het leven.
Angst is iets heel natuurlijks. Mochten we geen angst hebben dan zouden we niet kunnen overleven. Dat geldt ook voor honden.
Het is uiteraard noodzakelijk dat we manieren leren om met angst om te gaan. Stel u voor dat u de hele dag angst heeft. Angstgevoelens voelen zeer onaangenaam aan. De kans dat u ziek wordt omdat u voortdurend aan angst lijdt is groot. Maar we moeten ook niet overdrijven. Af en toe angst hebben behoort tot het leven.

Doe gewoon.
Bij het omgaan met honden volgens de connectiemethode wordt volgens bovenstaande visie naar angstgedrag van de hond gekeken.
Bij plotse angst of schrik dient de geleider 'aanwezig' te zijn voor zijn of haar hond. Kijk of uw hond hulp nodig heeft. Vaak biedt zelfverzekerd en rustig gedrag van de geleider, zonder echt iets te doen, al voldoende 'steun' omdat de angst van de hond snel terug zou weggaan. Niets aan de hand dan.



Wat als uw hond in paniek is?
Maar als uw hond in paniek gaat en geen oplossing vindt om de angst te laten verminderen dan dient u actief in te grijpen.
Bijvoorbeeld bij angst voor vuurwerk: Blijf zelf zelfverzekerd en rustig en neem uw hond dicht bij u (op dezelfde maner zoals u een zeer angstig kind zou helpen). Volg vervolgens uw ademhaling. U hoeft uw ademhaling niet te sturen. Gewoon met open aandacht voelen hoe uw ademhaling is kan voldoende zijn om de hond met u te laten synchroniseren.
Het is helemaal niet de bedoeling om de angst actief op te lossen maar om er gewoon, met begrip en mededogen voor uw hond te zijn. De angst mag er zijn! Paradoxaal merken we dan dat de angst gewoon weggaat.

Honden met chronische angst hebben gedragstherapie nodig.
Honden die aan chronische angst lijden kunnen een echt probleem hebben. Honden zijn zeer gevoelig voor geluid. Sommige lijden aan een geluidenfobie. Andere honden kunnen dan weer enorm angstig zijn voor mensen of voor honden.
In principe gelden bovenstaande inzichten en toepassingen.
Maar als men echt respect heeft voor de hond gaat men hulp zoeken bij een professioneel hondengedragsbegeleider.
Hondengedragstherapie volgens de connectiemethode typeert zich door het mateloze begrip voor de moeilijkheden die zowel de hond als de geleider door het probleem ervaren.
Forceer nooit een hond wanneer hij angstig is. Anderzijds mag angst geen obstakel zijn. Omgaan met angst wordt door ons als een groeiproces voor hond en geleider beschouwd.

Geert De Bolster

Workshop angst bij honden

vrijdag 12 december 2014

Dient omgaan met mensen en met honden verschillend te zijn?

Let op voor automatische reacties...
Ik merk dat de uitspraak "men moet niet met honden omgaan alsof het mensen zijn" veelal een automatische en aangeleerde gedachte of reactie is.
De meeste antwoorden op de vraag op onze Facebookpagina van 5/12/2014 bewijzen dat. De antwoorden voelen aan als naast de kwestie of bevestigen onderstaande stelling.

Met mensen omgaan...
Om de vraag te kunnen beantwoorden is het goed om eerst eens te bedenken hoe we best met mensen kunnen omgaan.
De meest natuurlijke en aangename manier om met de andere om te gaan is wanneer beide perspectieven bestaansrecht mogen hebben.
Daarmee is eigenlijk alles al gezegd.

Ieders perspectief bestaansrecht geven...
Ik nodig u graag uit om, bij het kijken naar de wereld, in de schoenen (of dien ik 'poten' te zeggen) van uw hond te gaan staan. U bent natuurlijk geen hond dus bent u beperkt in de mogelijkheid om op mijn uitnodiging in te gaan. Maar hoe zou uw hond willen dat u met hem omgaat? Zou dat in wezen verschillen in de behoeften van uw partner, kinderen, vrienden, collega's?
In het omgaan met de andere dienen we te begrijpen dat er steeds twee perspectieven zijn( de manier waarop men naar de dingen kijkt). Ieder perspectief heeft een feitelijke inhoud en een manier van beleving van de inhoud. Frustraties bij de andere ontstaan als men enkel met het eigen perspectief rekening houdt en omgekeerd.
De behoeften van een hond zijn in wezen niet zo verschillend van die van de mens. Beien zijn sociale wezens die erbij willen horen.

Een hond is geen kind...
Naar kinderen kunnen we best luisteren. We dienen aandacht te schenken aan hun nood aan zorg, liefde, voeding, steun, plaats in het gezin, grenzen en veiligheid. Ik zie geen verschil met wat honden nodig hebben.

Honden zijn niet anders dan mensen...
Volgens mij kan men wel op dezelfde manier met een hond omgaan zoals met de mens. Het zijn uiteraard geen mensen maar we kunnen vanuit hun perspectief met ze omgaan. Hun noden hebben evenveel bestaansrecht.

De hond als volwaardig lid van het gezin...
Vanuit de connectiemethode kijkt men niet naar honden al ware het roedeldieren maar wel vanuit de intentie om ze als een volwaardig lid van het gezin te beschouwen.

Geert De Bolster

Meer interesse in de connectiemethode?
http://www.mindwise.be/mindwise/aboutus/filosofie

donderdag 4 december 2014

Honden hebben de gave om mensen te begrijpen.

Als we goed kijken zien we dat honden twee verschillende manieren van 'begrijpen' van mensen kennen.

Het gevolg van conditionering:
Honden leggen verbanden tussen woorden en gebeurtenissen die plaatsvinden.
Als je zegt: "gaan we wandelen" en vervolgens de leiband neemt zal de hond op termijn schijnbaar 'weten' dat men gaat wandelen als je "gaan we wandelen " zegt.
Het gedrag waaruit u opmaakt dat de hond weet dat hij mag gaan wandelen is een automatische reactie als gevolg van conditionering. Strikt genomen kunnen we dus eigenlijk niet zeggen dat de hond ons begrijpt...
Uiteraard gebruiken we conditionering of anders gezegd aangeleerde signalen om met onze honden te 'communiceren'.
Alles wat u uw hond op de hondenschool leert heeft te maken met conditionering.
Heel interessant om weten is dat conditioneringen meestal op hun beurt geassocieerd zijn met de situatie/context waarin ze zich hebben gevormd. Dit wil zeggen dat het niet gegarandeerd is dat indien uw hond op de hondenschool goed kan lopen aan de leiband als u "volg" zegt dat hij dat ook zal kunnen tijdens de wandeling in het dorp. Dat zijn nu eenmaal de zwaktes van conditionering.
Mensen zullen zeggen: "ja maar, u kunt geleerd gedrag generaliseren in andere situaties". Dat is maar gedeeltelijk waar en het vraagt heel veel training en oefening.

Universele, natuurlijke communicatie:
Natuurlijke communicatie gebeurt door onze zintuigen. Zowel honden als mensen communiceren met visuele - , auditieve - , geur - , en tactiele signalen. Ons gevoel wordt ook nog beïnvloed door andere factoren zoals chemische signalen, zoals feromonen.
Een volledige uitleg zou ons waarschijnlijk te ver leiden maar we kunnen aannemen dat de combinatie van verschillende communicatiemiddelen een boodschap inhouden.
Dierencommunicatie gebeurt door actie - reactie. Iemand doet iets waardoor de ander reageert.
Honden begrijpen in eerste instantie onze natuurlijke communicatie. De woorden die we daarbij gebruiken worden weer door conditionering geassocieerd met onze natuurlijke communicatie.
Natuurlijke communicatie zorgt voor echt 'begrijpen'. Vandaar ons gevoel dat honden onze emoties begrijpen en er zelfs mee synchroniseren.


Interessant om weten dat de leerprocessen die daardoor plaatsvinden niet onderhevig zijn aan de wetten van leerprincipes. Dergelijke communicatie is het gevolg van een biologisch proces. U kunt gelijk wanneer en overal met uw hond communiceren.

Misschien is uw interesse wat gewekt en is het bijwonen van workshop 'natuurlijk omgaan met de hond' wellicht iets voor u.