maandag 27 juli 2015

Ombra is een dramakoningin

Van pup naar jonge dame
Ombra is een jonge dame geworden en het is eraan te horen...
Het is normaal dat jonge honden eens ze de puppytijd ontgroeid zijn in een fase terechtkomen waar hun instincten vaak de overhand nemen. Bij Ombra werd dit duidelijk doordat ze veel alerter is geworden voor (schijnbaar) gevaar. Voor het minst blaft ze.
Het zijn een soort schrikreacties voor dingen waarvan ik me afvraag, hoe het mogelijk is. Zo blaft ze naar plots opvliegende vogels, een vuilniszak, geluid van mensen die ze niet ziet, een paard dat plots briest,een metalen gronddeksel in de weg, honden die achter een omheining lopen of die ons tegemoetkomen, enz.
Ombra's gedrag tijdens de wandeling geeft me een gevoel van alertheid. Het zijn meestal maar 1 of 2 blaffen. Maar soms blijft ze in de emotie vastzitten en blijft ze doorblaffen. Ze komt dan dichter bij me staan en het is net alsof ze dan steun zoekt. Ik doe dan niets en blijf gewoon voor haar aanwezig. Uiteindelijk kijkt ze me aan en stopt met blaffen.

Haar halfbroer Leon kwam op bezoek
Toen Sarah met Leon bij ons in huis binnenkwam was het een echt drama. Ik schrok er zelf een beetje van...
Ombra leek in paniek te zijn. Ze blafte en blafte en blafte, het hield maar niet op.
Ze ging in de zetel zitten om veiligheid te vinden. Pas toen ik bij haar ging zitten stopte ze met blaffen en bleef onbeweeglijk wat achter me weggestoken liggen.
We zijn om wandeling vertrokken en vanaf dan begon het vertrouwen te groeien.
Zelf nadien, toe ze bij ons in de tuin liepen zagen we de eerste signalen van speluitnodiging.



Trekken wordt afgewisseld met mooi naast lopen
Soms gaat ze ook trekken aan de leiband. Ik begrijp dan niet goed waarom. Daarom laat ik haar gewoon doen en observeer ik haar gedrag. Ook het trekken stopt meestal vanzelf en ze zal dan meestal oogcontact maken om te zien of ik er nog ben (denk ik).


Connectie wordt sterker
Ik heb het gevoel dat de connectie steeds sterker wordt en dat ze hoe langer hoe meer steun ondervindt door mijn aanwezigheid.
De laatste wandeling die we deden was Ombra veel rustiger, opener en geïnteresseerder in de omgeving zonder emotioneel te doen. Ze hield me meer in de gaten en kwam af en toe gewoon naast me lopen.


Vrijheid is top!
Maar het liefst loopt Ombra helemaal vrij in de natuur. Ze houdt me meestal goed in de gaten.



Samen een dutje doen
Na een wandeling zijn we allebei moe en moeten we een dutje doen...
Gezellig!


Stoute meid....
Na een dutje is ze dan weer klaar om kattenkwaad uit te steken

donderdag 2 juli 2015

Jij, je hond en de ander

Met je hond op stap gaan.
Wat een heerlijk, ontspannen belevenis zou kunnen zijn, wordt door heel wat mensen en honden als een stresserende en frustrerende gebeurtenis beleefd.
Er zijn de normen waaraan met zich dient te houden. Je hond dient aan de leiband te zitten. Hoe gezellig kan het zijn om met je hond vrij in de natuur op pad te gaan. Zelfs wanneer je hond heel goed met je in connectie blijft en naar je luistert, zullen anderen van op afstand of dichtbij naar je roepen dat je hond aan de leiband dient te zijn. Zo hoort het... Dat is de norm.

Afhankelijk van de kracht van je hond kan het vrij lastig zijn wanneer hij aan de riem trekt. Maar het schijnt nog moeilijker ervaren te worden als andere mensen zien dat je hond aan de leiband trekt. Wat denken ze van je hond? Hoe denkt men over jou? Ongeacht hoe je met je hond probeert om te gaan. Men heeft steeds opmerkingen. Gratis geeft men je goedbedoeld advies.
Men oordeelt over jou. Jouw hond wordt beoordeeld? Jij oordeelt over jezelf. Je probeert koortsachtig het gedrag van je hond bij te sturen zodat hij zich volgens de norm gaat gedragen.

Als je hond het moeilijk heeft en uitvalt, kan bovenstaand beeld, pijnlijk versterkt worden. Los van het feit dat de feiten zijn wat ze zijn, wordt er verwacht dat je de situatie oplost. De norm eist het. Dus dien jij je de technieken eigen te maken omdat je jouw hond kan leren om zich te gedragen. En als het jou niet onmiddellijk lukt, dan zijn de oordelen en veroordelingen er weer. De ander oordeelt over jou en je hond en jij over de ander, je hond en jezelf.

Je kunt je voornemen om op een bepaalde manier met je hond en de ander om te gaan. Je wil niet dat je hond iemand anders stoort dus wil jij het voorbeeld geven. Je houdt je hond netjes aan de leiband en wil hem trainen om andere honden en mensen met rust te laten. Natuurlijk verwacht jij het omgekeerde van de ander. Als er dan iemand naar je hond toeloopt om hem te aaien. Hoe is het dan voor jou? Hoe is het voor jouw hond? Wat zijn de intenties van de ander?
Of er komt een andere hond naar jouw hond toegelopen. Wat doe je dan? Kan je de situatie controleren? Wat gebeurt er als je probeert om de hond op afstand te houden? Hoe is het voor jou? Hoe is het voor jouw hond? Hoe is het voor de andere hond? Hoe is het voor de geleider van de andere hond?

Helemaal onmogelijk lijkt het te zijn als men zelf een hond heeft die uitvalt of agressie vertoont. Men maakt een plan om aan het 'probleem' te werken. Een plan bestaat uit een stappenplan om te trainen en een management. Dat laatste kan wel eens voor problemen zorgen. Men beslist om contact met anderen tijdelijk te vermijden. Maar jouw plan is meestal niet het plan van de ander. Keer op keer komt er toch iemand te dicht bij. Vast en zeker zal er plots iemand je hond benaderen. Wat je ook doet en zegt, men lijkt niet naar je te luisteren. En dan zijn we weer vertrokken. We oordelen en veroordelen.

Wat draagt oordelen en veroordelen bij aan het doel van eenieder?
Mensen zijn mensen. Honden zijn honden.
Mensen en honden kunnen het goed hebben met elkaar.
Openheid, begrip en vertrouwen kunnen hier wellicht toe bijdragen.