donderdag 9 november 2017

Het veiligheidsgevoel van mens en hond.

Het veiligheidsgevoel van mens en hond.

Komen wanneer we "hier" zeggen, naastlopen bij "dicht", stoppen met blaffen wanneer we het signaal "stil" geven, "zit" voordat de weg wordt overgestoken, naar ons kijken wanneer er "kijk" wordt gezegd, onmiddellijk loslaten bij het woordje "los", etc.
Wanneer een hond luistert kan dat positief bijdragen aan het veiligheidsgevoel en vreugde bij zowel de hond als zijn mensen.

Als hondenliefhebbers hebben we de intentie om de hond zo veel mogelijk vrijheid te bieden. Tegelijkertijd leren we hem 'luisteren', om onze verantwoordelijkheid te kunnen nemen, gewoon omdat het onze taak is en om leiding te kunnen geven, in situaties waar de veiligheid van de hond, onszelf of derden in gevaar dreigt te komen.

Echter, leren we een hond luisteren om hem meer vrijheid te kunnen geven of proberen we controle te nemen over onze eigen angst? Met andere woorden gaat het over het ervaren van vrijheid of zijn we bang dat er dingen gaan misgaan?
Met angst hebben is er niets mis. De wereld is nu eenmaal onvoorspelbaar en oncontroleerbaar waardoor er altijd wel iets kan gebeuren. Mochten we geen angst hebben dan zouden we onszelf voortdurend in gevaar brengen en onmogelijk voor onze hond kunnen zorgen.
Maar als we, door angst gedreven, proberen om toch voorspelbaar en controleerbaar te creëren, zullen we niets anders merken dat dat niet mogelijk is waardoor onze angst, en die van de hond, alleen maar sterker wordt.

We merken dat onze hond niet onmiddellijk komt als we hem roepen en voelen angst. Tijdens de wandeling verliezen we de controle als de hond afval in zijn muil neemt en zien de meest verschrikkelijke scenario's al plaatsvinden. Onze uitvallende hond veroorzaakt zorgen, schaamte, angst en woede. De kans zit erin dat we ons op het gedrag van de hond en de omgeving gaan focussen. Onze intentie is dan om de hond te gaan trainen waardoor het 'ongewenst' gedrag zich zou aanpassen tot 'gewenst' gedrag, en dat is oké.

In werkelijkheid willen de meeste mensen, wellicht onbewust, iets doen aan hun probleem, namelijk hun eigen negatieve gevoelens te lijf gaan. Maar ze richten hun aandacht op de ander. De hond moet naar de diergedragstherapeut.
Proberen om een hond alternatief gedrag aan te leren is op zich prima. Maar hoe zou het zijn als we eerst proberen om goed naar onszelf te kijken.
Angst hebben in een gevaarlijke situatie is uitstekend. Maar altijd maar anticiperen op de mogelijkheid dat er gevaar komt, creëert meer angst, frustratie en woede.
Kunnen we onze wil om te controleren onder ogen zien? Hoe komt het dat we voortdurend de situatie willen controleren? Wat drijft ons? Kunnen we vertrouwd worden met de intentie om te controleren en kan dit dan bijdragen tot 'laten'?

Hoe zou het zijn om de energie die we uitsparen, door niet meer zo halsstarrig te willen controleren, aan te wenden om echt leiding te geven aan onze hond? Daardoor zouden we er echt voor hem kunnen zijn als het nodig is en kunnen we de rest en overgrote deel van onze tijd, inzetten om vrijheid en vreugde te creëren, voor de hond en voor onszelf.

Het staat vast dat we maar één iemand in de hand hebben en dat is onszelf.
Onze hond voelt of we onszelf wel of niet in de hand hebben en zal alleen de leiding aan ons afstaan indien dit wel het geval is.

Om goed naar onszelf te kunnen kijken, hebben we een veilige plaats nodig. We hebben een plek nodig waar we even de drang tot controleerbaarheid kunnen laten voor wat ze is. Er zijn wellicht verschillende manieren om een veilige plaats te vinden. Bij de connectiemethode doen we dat aan de hand van het beoefenen van mindfulnesstraining.

Hoe meer we vertrouwd worden met het gevoel van veiligheid en vertrouwen, hoe makkelijker het is om dit vertrouwen mee te nemen in de onvoorspelbare en oncontroleerbare wereld.
Het mooie is dat we dat vertrouwen kunnen doorgeven aan onze hond. Op die manier wordt de mens een veilige plek voor de hond en zal ook hij met meer vertrouwen met de gevaarlijke omgeving kunnen omgaan.

Vanuit een houding vol vertrouwen is het mogelijk om de aandacht te verdelen tussen onszelf, de hond en de omgeving en kunnen we in gevaarlijke situaties de juiste keuzes maken.
Het resultaat is meer veiligheidsgevoel, meer vertrouwen en meer vreugde.

maandag 4 september 2017

De connectiemethode - Mindfulness II.

Wandelen met de aangelijnde hond.

De leiband kan een hulpmiddel zijn waardoor de hond zich veilig gaat voelen.
Maar hoe de hond het vastliggen aan de leiband ervaart is afhankelijk van de omstandigheden waarin hij zich bevindt, van de houding van de hondenliefhebber en van de wijze waarop men met de aangelijnde hond omgaat.

Wetende dat de hondenliefhebber alleen zichzelf in de hand kan hebben en dat de aangenomen houding de gevoelens van de hond beïnvloedt, kan het interessant zijn om enige bewustheid te ontwikkelen van hoe men loopt, hoe men zich tijdens een wandeling voelt, hoe de hond zich voelt en hoe de leiband voelt.
Van daaruit kan men dan de juiste keuzen maken over:
Welk handelen van de geleider kan de positieve gevoelens van de aangelijnde hond effectief beïnvloeden waardoor zowel de hond als zijn geleider kunnen genieten van het aangelijnd wandelen?

Door het beoefenen van mindfulness leert men mindful lopen en zal men met een aangelijnde hond in connectie kunnen treden.
Men zal de heuptas met snoepjes thuis kunnen laten, U-lead, speciale harnassen en halsbanden worden overbodig, Trainingstechnieken toepassen zal niet meer nodig zijn.

Het enige wat nodig is, is je geest en je hart te openen.
Dat is de basis om (eventueel onder begeleiding van een hondengedragsbegeleider die houder is van het Quality Label 'de connectiemethode') te leren genieten van het wandelen met een aangelijnde hond.

Mindfulness voor hondenliefhebbers

vrijdag 1 september 2017

De connectiemethode - mindfulness I

De connectiemethode is een manier van communiceren met mens en dier.

Om goed met een hond te kunnen samenleven, om hem op te voeden, heb je geen beloning, noch straf nodig. Integendeel: beloning en straf zijn een van de belangrijkste oorzaken waardoor mensen en dieren in de problemen komen.

Beloning stimuleert drang naar meer.Indien er vervolgens geen beloning beschikbaar is ontstaat er frustratie.

Straf laat vermijdingsgedrag ontstaan waardoor stress en angst toenemen.

Dieren worden geboren met de kennis die ze nodig hebben. De mens dient de hond enkel de zorg te bieden omdat hij zich zou kunnen ontwikkelen tot een sociaal en evenwichtig metgezel.

Om te weten wat de hond nodig heeft en hoe je op de juiste manier kunt handelen, die je in connectie te treden.

Om connectie te kunnen maken met je hond dien je een open houding aan te nemen en naar je hart te luisteren.

Hondenliefhebbers hebben vaak de neiging om zich te laten leiden door wat anderen in hun plaats denken.
Je hoeft je niet te laten beïnvloeden door wat anderen zeggen. Je kunt beter eerst en vooral naar jezelf luisteren.

Luisteren naar jezelf kan men extra ontwikkelen door het beoefenen van mindfulness.
Stop met doen, denken, strijden, willen en neem even de tijd om er te zijn.

Door iedere dag 20 minuten te oefenen met mindfulness treedt je in connectie met jezelf en wordt vanzelf duidelijk hoe je in connectie kan treden met je hond. Je zal dan zelf weten wat jouw hond wil en nodig heeft en hoe je dat in praktijk kan brengen zodat je hem verder kunt helpen in zijn ontwikkelingsproces.
Indien men dat wenst kan men zich laten begeleiden door een coach die houder is van het Quality Label De connectiemethode.

De drie basisvragen van de connectiemethode:
Hoe gaat het nu met jou?
Wat wil je?
Wat heb je nodig?

Meer info over mindfulness voor dierliefhebbers